Logo van de Lettervrouw

manuscriptanalyse &
schrijfcoaching

Ervaringen met de Lettervrouw

Een van de cliënten van de Lettervrouw was Bettina Drion. Zij schreef in drie maanden tijd de eerste versie van de roman Een doodgewone week. Maar toen begon het eigenlijk pas. Ze liet haar manuscript lezen aan enkele goede vrienden die overwegend positief reageerden. Vervolgens had ze behoefte aan neutraal commentaar en legde haar werk eerst ter beoordeling voor aan haar docent Letterkunde van haar studie Cultuurwetenschappen en daarna aan een manuscriptbeoordelingsbureau. De herziene versie van Een doodgewone week stuurde ze naar vier uitgeverijen. Maar die wezen de roman allemaal af. Toen kwam ze in contact met de Lettervrouw. Hoe het verder ging vertelt Bettina Drion hieronder.

“Hoewel mijn manuscript door vier uitgeverijen was afgewezen, liet het me niet los. Ik voelde: dit boek moet er zijn, het is een kind dat ondergebracht moet worden. Via via kwam ik toen in contact met de Lettervrouw. Zij bood echt een dienst op maat. Ze wilde precies weten wat ik wilde zeggen met mijn boek en hoe ze me daar het best bij kon begeleiden.

Toen haar eerste leesrapport binnenkwam, durfde ik het niet meteen te lezen. Ik dacht: nu komt het uur van de waarheid, dit wordt het einde van mijn droom. Maar het viel erg mee. Ze had onder andere veel waardering voor mijn schrijfstijl, de dialogen en de stevig doortimmerde plot. Wanneer ze kritiek gaf, deed ze dat op een manier waarop het geen pijn deed. Ik begreep waaróm die kritiek was, en ook hoe ik het zelf op kon lossen. Bovendien maakte zij me ook bewust van wat ik, zonder het te weten, juist goed deed. Hierdoor kon ik mijn sterke punten beter uitbuiten en vaker toepassen. Dat is echt het grote voordeel van een professionele beoordelaar. Je vrienden en familie zeggen wel dat ze je boek goed vinden, of juist niet, maar ze kunnen niet uitleggen waarom ze het wel of niet goed vinden. Maar wat ik bovenal als erg prettig heb ervaren was het idee dat ik iemand had gevonden die net zo graag als ik wilde dat het boek zijn plaats in de uitgeverswereld vond.

De Lettervrouw gaf onder andere een aantal goede suggesties voor de opbouw van mijn boek. Op basis van haar aanwijzingen heb ik het manuscript toen herschreven. Die versie heb ik ook weer met haar besproken. Vervolgens heeft ze me tips gegeven voor de brief en de synopsis waarmee ik mijn manuscript naar potentiële uitgevers kon sturen. Het resultaat: in de lente van 2008 kwam Een doodgewone week uit bij Uitgeverij Lemmens.” (terug naar schrijfcoaching)